[Τιμο]τέλ[ε]ς Ἀχαρνε[ὺς] ἐγραμμάτευε.[ἔδοχσ]εν τι βολι καὶ τι δέμοι· Κεκροπὶς ἐπρυτάνευε, Τιμοτέ‒[λες ἐ]γραμμάτευε, Κυκνέας ἐπεστάτε· τάδε οἱ χσυγγραφς χσυνέ‒[γρ]αφσαν· ἀπάρχεσθαι τοῖν θεοῖν τ καρπ κατὰ τὰ πάτρια καὶ τὲ‒ν μαντείαν τὲν ἐγ Δελφν Ἀθεναίος ἀπὸ τν hεκατὸν μεδίμνον [κ]‒ριθν μὲ ἔλαττον ἒ hεκτέα, πυρν δὲ ἀπὸ τν hεκατὸν μεδίμνον μ‒ὲ ἔλαττον hεμιέκτεον· ἐὰν δέ τις πλείο καρπὸν ποιι ἒ τ[οσοῦτο]‒ν ἒ ὀλείζο, κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἀπάρχεσθαι. ἐγλέγεν δὲ [τὸς δ]εμ‒άρχος κατὰ τὸς δέμος καὶ παραδιδόναι τοῖς hιεροποιοῖς τοῖςἘλευσινόθεν Ἐλευσῖνάδε. οἰκοδομσαι δὲ σιρὸς τρς Ἐλευσῖν‒ι κατὰ τὰ πάτρια hόπο ἂν δοκι τοῖς hιεροποιοῖς καὶ τι ἀρ[χ]ιτ‒έκτονι ἐπιτέδειον ναι ἀπὸ τ ἀργυρίο τ τοῖν θεοῖν. τὸ[ν δὲ κα]‒ρπὸν ἐνθαυθοῖ ἐμβάλλεν hὸν ἂν παραλάβοσι παρὰ τν δεμάρ[χον],ἀπάρχεσθαι δὲ καὶ τὸς χσυμμάχος κατὰ ταὐτά. τὰς δὲ πόλες [ἐγ]λ[ο]‒γέας hελέσθαι τ καρπ, καθότι ἂν δοκι αὐτσι ἄριστα ὁ καρπὸ‒[ς] ἐγλεγέσεσθαι· ἐπειδὰν δὲ ἐγλεχθι, ἀποπεμφσάντον Ἀθέναζε·τὸς δὲ ἀγαγόντας παραδιδόναι τοῖς hιεροποιοῖς τοῖς Ἐλευσι‒νόθεν Ἐλευσῖνάδε· ἐ[ὰ]ν δὲ μὲ παραδέχσονται πέντε ἑμερν v v v vἐπειδὰν ἐπαγγελι, παραδιδόντον τν ἐκ τς πόλεος hόθεν ἂν []‒[ι] ὁ κα[ρπ]ός, εὐθυνόσθον hοι hιεροποιοὶ χιλίαισιν v δραχμσι [h]‒[έκασ]τος· καὶ παρὰ τν δεμάρχον κατὰ ταὐτὰ παραδέχεσθαι. [κέρ]υ‒[κα]ς δὲ hελομένε hε βολὲ πεμφσάτο ἐς τὰς πόλες ἀ[γ]γέλλον[τ]ας [τὰ][νῦν] hεφσεφισμένα τι δέμοι, τὸ μὲν νῦν ναι hος τάχιστα, τὸ δὲ [λ]‒οιπὸν hόταν δοκι αὐτι. κελευέτο δὲ καὶ hο hιεροφάντες καὶ [ὁ]δαιδχος μυστερίοις ἀπάρχεσθαι τὸς hέλλενας τ καρπ κατὰτὰ πάτρια καὶ τὲν μαντείαν τὲν ἐγ Δελφν. ἀναγράφσαντες δὲ ἐ[μ]πινακίοι τὸ μέτρον τ καρπ τ τε παρὰ τν δεμάρχον κατὰ τὸ[ν δ]‒[]μον hέκαστον καὶ τ παρὰ τν πόλεον κατὰ τὲν πόλιν hεκάσ[τεν][κ]αταθέντον ἔν τε τι Ἐλευσινίοι Ἐλευσίνι καὶ ἐν τι βολ[ευτ]ε‒[ρ]ίοι. ἐπαγγέλλεν δὲ τὲν βολὲν καὶ τσι ἄλλεσι πόλεσιν [τ][σι] hε‒[λ]λενικσιν ἁπάσεσι, hόποι ἂν δοκι αὐτι δυνατὸν ναι, λ[έγο]ν‒τας μὲν κατὰ hὰ Ἀθεναῖοι ἀπάρχονται καὶ οἱ χσύμμαχοι, ἐκέ[νοι]‒[ς] δὲ μὲ ἐπιτάττοντας, κελεύσοντας δὲ ἀπάρχεσθαι, ἐὰν βόλονται,[κ]ατὰ τὰ πάτρια καὶ τὲν μαντείαν τὲν ἐγ Δελφν. παραδέχεσθαι δ‒ὲ καὶ παρὰ τούτον τν πόλεον ἐάν τις ἀπάγει τὸς hιεροποιὸς κα‒τὰ ταὐτά. θύεν δὲ ἀπὸ μὲν τ πελαν καθότι ἂν Εὐμολπίδαι [ἐχσhε]‒[γ]νται, τρίττοιαν δὲ βόαρχον χρυσόκερον τοῖν θεοῖν hεκα[τέρ]‒[αι ἀ]πὸ τν κριθν καὶ τν πυρν καὶ τι Τριπτολέμοι καὶ τι [θε]‒ι καὶ τι θεᾶι καὶ τι Εὐβόλοι hιερεῖον hεκάστοι τέλεον καὶτι Ἀθεναίαι βν χρυσόκερον· τὰς δὲ ἄλλας κριθὰς καὶ πυρὸς ἀπ‒οδομένος τὸς hιεροποιὸς μετὰ τς βολς ἀναθέματα ἀνατιθέν‒αι τοῖν θεοῖν, ποιεσαμένος hαττ’ ἂν τι δέμοι τι Ἀθεναίον δοκ‒ι, καὶ ἐπιγράφεν τοῖς ἀναθέμασιν, hότι ἀπὸ τ καρπ τς ἀπαρχ‒ς ἀνεθέθε, καὶ hελλένον τὸν ἀπαρχόμενον· [τοῖ]ς δὲ ταῦτα ποισιπολλὰ ἀγαθὰ ναι καὶ εὐκαρπίαν καὶ πολυκαρπία[ν, hοί]τινες ἂν[μ]ὲ ἀδικσι Ἀθεναίος μεδὲ τὲν πόλιν τὲν Ἀθεναίον μεδὲ τὸ θεό. v[Λ]άμπον εἶπε· τὰ μὲν ἄλλα καθάπερ αἱ χσυγγραφαὶ τς ἀπαρχς τκαρπ τοῖν θεοῖν· τὰς δὲ χσυνγραφὰς καὶ τὸ φσέφισμα τόδε ἀναγ‒ραφσάτο hο γραμματεὺς hο τς βολς ἐν στέλαιν δυοῖν λιθίναι‒ν καὶ καταθέτο τὲν μὲν Ἐλευσῖνι ἐν τι hιερι τὲν δὲ hετέραν [ἐ]‒μ πόλει· hοι δὲ πολεταὶ ἀπομισθοσάντον τὸ στέλα· hοι δὲ κολ[ακρ]‒έται δόντον τὸ ἀργύριον. ταῦτα μὲν πε[ρ]ὶ τς ἀπαρχς τ καρ[π] [τ]‒οῖν θεοῖν ἀναγράφσαι ἐς τὸ στέλ[α], μνα δὲ ⁝⁝⁝ ἐμβάλλεν hεκατονβ‒αινα τὸν νέον ἄρχοντα τὸν δὲ βασ[ι]λέα hορίσαι τὰ hιερὰ τὰ ἐν τ[]‒ι Πελαργικι, καὶ τὸ λοιπὸν μὲ ἐνhιδρύεσθαι βομὸς ἐν τι Πελα‒ργικι ἄνευ τς βολς καὶ τ δέμο, μεδὲ τὸς λίθος τέμνεν ἐκ τ [Π]‒ελαργικ, μεδὲ γν ἐχσάγεν μεδὲ λίθος. ἐὰν δέ τις παραβαίνει vτ ⁝⁝⁝ ούτον τι, ἀποτινέτο πεντακοσίας δραχμάς, ἐσαγγελλέτο δὲ h‒[ο] βασιλεὺς ἐς τὲν βολέν. περὶ δὲ τ ἐλαίο ἀπαρχς χσυγγράφ‒σας Λάμπον ἐπιδειχσάτο τι βολι ἐπὶ τς ἐνάτες πρυτανείας·hε δὲ βολὲ ἐς τὸν δμον ἐχσενενκέτο ἐπάναγκες.

Inscriptiones Atticae Euclidis anno anteriores. Editio tertia. Fasc. 1. Decreta et tabulae magistratuum. Edid. David Lewis. – Berlin 1981